برای تو و خویش 
چشمانی آرزو می‌كنم 
كه چراغ‌ها و نشانه‌ها را
در ظلمات‌مان 
ببیند.

گوشی 
كه صداها و شناسه‌ها را
در بیهوشی‌مان
بشنود.

برای تو و خویش، روحی
كه این همه را
در خود گیرد و بپذیرد.

و زبانی  
كه در صداقت خود
ما را از خاموشی خویش 
بیرون كشد


و بگذارد 
ار آن چیزها كه در بندمان كشیده است
سخن بگوییم...